X
تبلیغات
مجتمع فنی
رایتل

دادنگار

نوشتاری بر داد

انصاف

 انصاف

«انصاف» از نظر لغوی مصدر عربی بوده و به معنای داد دادن، عدل و داد کردن، راستی کردن، نیمه چیزی را گرفتن و میانه روی است (عمید, 1385). واژه «انصاف» در معنای اصطلاحی خود بیانگر روح و رویه نصفت، عدالت و درستی برای تنظیم روابط افراد با یکدیگر است (آقایی, 1378). فرهنگ آکسفورد پس از بیان معنای عمومی‌واژه «انصاف» این واژه را در معنای حقوقی چنین توصیف می‌کند: «منبعی برای اصل کلی عدالت جهت اصلاح و تکمیل مقررات حقوقی» (Burchfield, 1989, p. 358). 

استاد لنگرودی در کتاب ترمینولوژی حقوق ذیل شماره 3528 در معنای اصطلاحی واژه انصاف بیان می¬دارد: «گذاشتن پایه احقاق حق بر مساوات در مقابل قانون و احترام به حقوق افراد». این حقوقدان در جای دیگر برای واژه انصاف دو معنای اصطلاحی بیان می¬نماید: اول، مفهومی‌که بر محور برابری مقداری (تنصیف) می¬گردد و مبتنی بر مساوات است؛ دوم، مفهومی‌که خارج از محور برابری مقداری بوده و مبتنی بر تصمیم¬گیری از روی وجدان می¬باشد (جعفری لنگرودی م. , مبسوط در ترمینولوژی حقوق, 1378, ص. 688 ، ذیل شماره 1200).

از لحاظ تاریخی شکل¬گیری نظامند انصاف بر اساس قواعد مدون در نظام حقوقی انگلستان بوجود آمده است تا انعطاف-ناپذیری و خشکی قوانین موضوعه کامن¬لا را خنثی نماید (Newman, 2002, p. 70) و این روند تاریخی در رویه-قضایی این کشور با ایجاد تمایز بین قواعد خاص حقوقی کامن¬لا و قواعد خاص انصاف، اصول برجسته و متداول انصاف را شکل داده است (Hepburn, 2001, p. 10). این در حالی است که در سیستم حقوقی نوشته بدون قائل بودن به چنین تفکیکی اغلب این قواعد بدون تصریح به اینکه منصفانه هستند، بطور طبیعی و خودکار و به عنوان جزوی از عدالت قضایی و استحاله شده در حقوق موضوعه یک کشور بکار می‌روند (کاتوزیان, شیوه تجربی تحقیق در حقوق, 1389, ص. 190).

در مجموع می¬توان گفت الزام به رعایت انصاف به هر عنوانی که بکار رفته باشد دارای وجه مشترکی است. این وجه مشترک درکی است که از مفهوم جوهری آن در بین ملل وجود دارد (جعفری تبار, 1383, ص. 200). بنابراین گزاره¬های منسوب به انصاف در قالبهای متفاوت همگی بیانگر التزام به رعایت بی¬طرفی و پیروی از وجدان بر اساس شرایط و اوضاع‌و‌احوال مربوطه می‌باشند. در این مقاله نیز مفهوم عدالت‌گرا و بنیادی انصاف  مد¬نظر بوده و برای تبیین تفسیر و برداشت منصفانه و منطبق با وجدان از متون حقوقی بکار رفته است. بنابراین انصاف مجموعه قواعدی است «که در کنار قواعد اصلی حقوق... و به استناد متکی بودن بر اصول عالی¬تر و برتر اخلاقی می¬تواند قواعد حقوقی را لغو کند» (کاتوزیان, فلسفه حقوق: تعریف حقوق, 1352, ص. 89، ش 38)

ر.ک  فصلنامه پژوهشهای حقوق تجارت بین الملل، سال اول، شماره 2، زمستان 1393

تاریخ ارسال: یکشنبه 29 فروردین‌ماه سال 1395 ساعت 10:50 ب.ظ | نویسنده: عیسی قاسمی گرده | چاپ مطلب 0 نظر

مطالبه دیه فوت قربانیان حوادث رانندگی توسط وارث مقصر از محل بیمه‌نامه شخص ثالث

مطالبه دیه فوت قربانیان حوادث رانندگی توسط وارث مقصر از محل بیمه‌نامه شخص ثالث

تاریخ ارسال: سه‌شنبه 5 اسفند‌ماه سال 1393 ساعت 12:32 ب.ظ | نویسنده: عیسی قاسمی گرده | چاپ مطلب 0 نظر

دریافت خسارت از شرکت‌های بیمه

دریافت خسارت از شرکت‌های بیمه

تاریخ ارسال: سه‌شنبه 5 اسفند‌ماه سال 1393 ساعت 12:28 ب.ظ | نویسنده: عیسی قاسمی گرده | چاپ مطلب 0 نظر

هرگز نمیرد آنکه دلش زنده شد به عشق

تاریخ ارسال: چهارشنبه 12 شهریور‌ماه سال 1393 ساعت 08:13 ب.ظ | نویسنده: عیسی قاسمی گرده | چاپ مطلب 0 نظر

خسارت مشترک چیست؟

خسارت مشترک، مخارج غیر عادی و خساراتی می باشد که بطور ارادی و برای حفظ و سلامت کشتی و مسافر و بار آن بوجود می آید. 

مخاطرات یک سفر دریایی ممکن است منجر به ورود خسارتی به کشتی و محموله شود. در این مواقع ناخدای کشتی می تواند به فراخور خطر بوجود آمده برای حفظ و رهایی کشتی و محموله آن از خطر هزینه های اضافی برای کشتی بنماید یا اقداماتی یا تصمیماتی را اتخاذ نماید که برای صاحبان کالا خسارت بار باشد. همانند اینکه بخشی از محموله و یا اجزاء و قطعات کشتی را به دریا بریزد. 

در سیر تحولات تاریخی خسارت مشترک تحت قواعد خاصی قرار گرفته است. در سال 1864  میلادی قواعد خسارت مشترک دریایی در شهر یورک و تحت عنوان قواعد یورک تدوین گردید. پس از آن در سال 1890 میلادی کنوانسیون دیگری در شهر آنتورپ فرانسه تشکیل گردد و قواعد خسارت مشترک کامل گردید و مجموعه این قواعد تحت عنوان قواعد یورک آنتورپ به تائید نهائی رسید. 


برای تحقق خسارت مشترک شرایط خاصی لازم است:

I. خسارت مشترک مخصوص حمل و نقل دریایی می باشد؛ 

II. کالا و کشتی باید توامان توسط خطر واحدی تهدید گردد؛ 

III. خطر باید واقعی باشد و زائیده توهم نباشد؛ 

IV. هزینه انجام شده باید هزینه غیر عادی باشد و هزینه های عادی و هزینه هایی که در حالت عادی برای کشتی الزامی است جزء خسارت مشترک محسوب نمی شود؛ 

V. خسارات و هزینه ها باید ارادی و عمدی باشد؛ 

VI. خسارات و هزینه ها باید معقول و متعارف بوده و متناسب با خطر و منافع حفظ شده باشد؛ 

VII. خسارت وارده باید مستقیما و از لحاظ منطقی ناشی و مربوط به خسارت مشترک باشد. 


خسارت مشترک بین افرادی که منافع آنها از خطر مصون مانده و کسانی که متحمل خسارات شده اند به نسبت تقسیم می شود. مالکان کشتی ، صاحبان کالا، مستاجر کشتی و بیمه گران افرادی هستند که خسارت مشترک متحمل مش شوند و باید نسبت سهم خود را بپردازند. در باب خسارت مشترک و نحوه محاسبه  آن در قانون دریایی ایران مقرره ای پیش بینی نشده است و بنابراین  به دعاوی راجع به خسارت مشترک بر اساس قواعد یورک آنتورپ رسیدگی می شود.


تاریخ ارسال: دوشنبه 14 مرداد‌ماه سال 1392 ساعت 10:25 ق.ظ | نویسنده: عیسی قاسمی گرده | چاپ مطلب 0 نظر
( تعداد کل: 28 )
   1      2     3     4     5     6   >>
صفحات